العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
281
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
بر اثر آن عنايت بدنبال او گردد و او را بجويد ، سپس فرمود اى كاش وقتى شما با مردم حرف ميزنيد ميگفتيد ، ما رفتهايم آنجا كه خدا رفته است و برگزيديم آن كس را كه خدا برگزيده ، خداوند محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را برگزيده و ما خاندان محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را انتخاب كرديم « 1 » . بيان : ( إيّاكم و النّاس ) يعنى بترسيد از دعوت كردن آنها به تشيع در زمان شدت تقيّه بعد از آن علّت دعوت نكردن را اين چنين بيان فرموده كه هر كس قابل هدايت باشد و خدا بخواهد هدايتش كند ( نكت في قلبه نكته ) از نور كنايه از اينست كه بيفكند در دلش چيزى را كه بسبب او طالب حق و آماده پذيرش حق گردد ، در قاموس گويد النكت اينست كه با عصايت به زمين بكوبى بطورى كه اثر آن بماند ، و النكتة بضمّ نون بمعنى نقطه است ، سپس امام عليه السّلام روش نرمى براى معارضه با مردم و استدلال بر آنها و راهنمائى آنان بيان فرموده بطورى كه باعث تعصّب زيادتر آنان و مايه ضرر زدن آنها بشيعيان نشود ، چون در اين روشى كه بشيعيان تعليم فرموده ، كفر و گمراهى مردم را علنا به آنها نميگويند و آن روش اينست كه فرموده ( لو انّكم ) و ( لو ) براى تمنّى يعنى آرزو داشتن و آرزو كردنست و ( قلتم ) جواب ( اذا ) است . ( حيث ذهب اللَّه ) يعنى آنجائى كه خداوند فرمان رفتن بسوى آن را داده ( و اخترنا من اختار اللَّه ) يعنى پيشوائى اهل بيت را كه خدا برگزيده ما نيز برگزيديم ، زيرا پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم برگزيده خداست و خرد انسانى چنين حكم مى - كند كه اگر خاندان آن شخص برگزيده صلاحيت و شايستگى براى پيشوائى داشته باشند از ديگران مقدم هستند ، و اين دليل قانعكنندهايست كه طبع بيشتر مردم مىپذيرد « 2 » .
--> ( 1 ) كافى ج 2 ص 212 . ( 2 ) شايد مقصود حضرت اين باشد كه شما بگوئيد ما رفتهايم بسوى خانهاى كه خداوند به آن خانه رفته و آن خانهء عبد المطلب است ، و از اين خانه فردى را انتخاب كرديم كه خدا برگزيده و او محمد ( ص ) است و بعد از محمد ( ص ) از در آن خانه برنميگرديم ، بلكه از ميان اين خانهء انتخابشدهء خدا برگزيديم فردى را كه دنبال محمد ( ص ) را بگيرد و از هر جهت شايسته است جاى او بايستد و او على بن ابى طالب ( ع ) است كه بزرگ خاندان پيغمبر ( ص ) بعد از آن حضرت است .